spółbra-ćmi

spółbraćmi (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: spółbrat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
spółbracimnoga dopełniaczmęski osobowy
spółbracimnoga biernikmęski osobowy
spółbraciamnoga mianownikmęski osobowy
spółbraciamnoga wołaczmęski osobowy
spółbraciachmnoga miejscownikmęski osobowy
spółbraciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
spółbraciepojedyncza wołaczmęski osobowy
spółbraciommnoga celownikmęski osobowy
spółbraćmimnoga narzędnikmęski osobowy
spółbratpojedyncza mianownikmęski osobowy
spółbratapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
spółbratapojedyncza biernikmęski osobowy
spółbratempojedyncza narzędnikmęski osobowy
spółbratupojedyncza celownikmęski osobowy
spółbratymnoga mianownikmęski zwierzęcy
spółbratymnoga biernikmęski zwierzęcy
spółbratymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz