spóło-by-wa-te-lu

spółobywatelu (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: spółobywatel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
spółobywatelpojedyncza mianownikmęski osobowy
spółobywatelapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
spółobywatelapojedyncza biernikmęski osobowy
spółobywatelachmnoga miejscownikmęski osobowy
spółobywatelamimnoga narzędnikmęski osobowy
spółobywatelemnoga mianownikmęski zwierzęcy
spółobywatelemnoga biernikmęski zwierzęcy
spółobywatelemnoga wołaczmęski zwierzęcy
spółobywatelemnoga mianownikmęski osobowy
spółobywatelemnoga wołaczmęski osobowy
spółobywatelempojedyncza narzędnikmęski osobowy
spółobywatelimnoga dopełniaczmęski osobowy
spółobywatelimnoga biernikmęski osobowy
spółobywatelommnoga celownikmęski osobowy
spółobywatelowipojedyncza celownikmęski osobowy
spółobywatelupojedyncza miejscownikmęski osobowy
spółobywatelupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz