spła-tem

spłatem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: spłat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
spłaciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
spłaciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
spłatpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
spłatpojedyncza biernikmęski rzeczowy
spłatachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
spłatamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
spłatempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
spłatommnoga celownikmęski rzeczowy
spłatowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
spłatówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
spłatupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
spłatymnoga mianownikmęski rzeczowy
spłatymnoga biernikmęski rzeczowy
spłatymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz