sro-mo-tom

sromotom (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: sromota

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sromociepojedyncza celownikżeński
sromociepojedyncza miejscownikżeński
sromotmnoga dopełniaczżeński
sromotapojedyncza mianownikżeński
sromotachmnoga miejscownikżeński
sromotamimnoga narzędnikżeński
sromotąpojedyncza narzędnikżeński
sromotępojedyncza biernikżeński
sromotopojedyncza wołaczżeński
sromotommnoga celownikżeński
sromotymnoga mianownikżeński
sromotymnoga biernikżeński
sromotymnoga wołaczżeński
sromotypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz