stac-ca-tem

staccatem (nazwa pospolita) rzeczownik muz.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: staccato

słowoliczbaprzypadekrodzaj
staccaciepojedyncza miejscowniknijaki
staccatmnoga dopełniacznijaki
staccatamnoga mianowniknijaki
staccatamnoga bierniknijaki
staccatamnoga wołacznijaki
staccatapojedyncza dopełniacznijaki
staccatachmnoga miejscowniknijaki
staccatamimnoga narzędniknijaki
staccatempojedyncza narzędniknijaki
staccatopojedyncza mianowniknijaki
staccatopojedyncza bierniknijaki
staccatopojedyncza wołacznijaki
staccatopojedyncza mnoga mianowniknijaki
staccatopojedyncza mnoga dopełniacznijaki
staccatopojedyncza mnoga celowniknijaki
staccatopojedyncza mnoga bierniknijaki
staccatopojedyncza mnoga narzędniknijaki
staccatopojedyncza mnoga miejscowniknijaki
staccatopojedyncza mnoga wołacznijaki
staccatommnoga celowniknijaki
staccatupojedyncza celowniknijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz