stad-nik

Stadnik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Stadnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stadnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Stadnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Stadnikapojedyncza biernikmęski osobowy
Stadnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Stadnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Stadnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Stadnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Stadnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Stadnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Stadnikommnoga celownikmęski osobowy
Stadnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Stadnikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Stadnikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Stadnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Stadnikówmnoga biernikmęski osobowy
Stadnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Stadnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

stadnik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: stadnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
stadnikpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
stadnikapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
stadnikapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
stadnikachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
stadnikamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
stadnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
stadnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
stadnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
stadnikiempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
stadnikommnoga celownikmęski zwierzęcy
stadnikowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
stadnikówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
stadnikupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
stadnikupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

Stadnik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Stadnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stadnikpojedyncza mnoga mianownikżeński
Stadnikpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Stadnikpojedyncza mnoga celownikżeński
Stadnikpojedyncza mnoga biernikżeński
Stadnikpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Stadnikpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Stadnikpojedyncza mnoga wołaczżeński

Stadnik (nazwa geograficzna) rzeczownik rzad.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: Stadniki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stadnikmnoga dopełniacznijaki
Stadnikachmnoga miejscowniknijaki
Stadnikamimnoga narzędniknijaki
Stadnikimnoga mianowniknijaki
Stadnikimnoga bierniknijaki
Stadnikimnoga wołacznijaki
Stadnikommnoga celowniknijaki
Stadnikmnoga dopełniacznijaki
Stadnikachmnoga miejscowniknijaki
Stadnikamimnoga narzędniknijaki
Stadnikimnoga mianowniknijaki
Stadnikimnoga bierniknijaki
Stadnikimnoga wołacznijaki
Stadnikommnoga celowniknijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz