stan-cza-ki

Stanczaki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Stanczak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stanczakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Stanczakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Stanczakapojedyncza biernikmęski osobowy
Stanczakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Stanczakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Stanczakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Stanczakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Stanczakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Stanczakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Stanczakommnoga celownikmęski osobowy
Stanczakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Stanczakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Stanczakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Stanczakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Stanczakówmnoga biernikmęski osobowy
Stanczakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Stanczakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz