stan-gre-cia-ki

Stangreciaki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Stangreciak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stangreciakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Stangreciakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Stangreciakapojedyncza biernikmęski osobowy
Stangreciakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Stangreciakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Stangreciakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Stangreciakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Stangreciakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Stangreciakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Stangreciakommnoga celownikmęski osobowy
Stangreciakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Stangreciakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Stangreciakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Stangreciakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Stangreciakówmnoga biernikmęski osobowy
Stangreciakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Stangreciakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz