stan-gry-ciu-ki

Stangryciuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Stangryciuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stangryciukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Stangryciukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Stangryciukapojedyncza biernikmęski osobowy
Stangryciukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Stangryciukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Stangryciukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Stangryciukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Stangryciukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Stangryciukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Stangryciukommnoga celownikmęski osobowy
Stangryciukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Stangryciukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Stangryciukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Stangryciukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Stangryciukówmnoga biernikmęski osobowy
Stangryciukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Stangryciukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz