sta-ni-mi-ro-wie

Stanimirowie (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Stanimir

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stanimirpojedyncza mianownikmęski osobowy
Stanimirapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Stanimirapojedyncza biernikmęski osobowy
Stanimirachmnoga miejscownikmęski osobowy
Stanimiramimnoga narzędnikmęski osobowy
Stanimirempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Stanimirommnoga celownikmęski osobowy
Stanimirowipojedyncza celownikmęski osobowy
Stanimirowiemnoga mianownikmęski osobowy
Stanimirowiemnoga wołaczmęski osobowy
Stanimirówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Stanimirówmnoga biernikmęski osobowy
Stanimirymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Stanimirymnoga biernikmęski zwierzęcy
Stanimirymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Stanimirzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Stanimirzepojedyncza wołaczmęski osobowy
Stanimirzymnoga mianownikmęski osobowy
Stanimirzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz