sta-nu-le-wi-cze

Stanulewicze (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Stanulewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stanulewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Stanulewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Stanulewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Stanulewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Stanulewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Stanulewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Stanulewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Stanulewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Stanulewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Stanulewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Stanulewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Stanulewiczommnoga celownikmęski osobowy
Stanulewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Stanulewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Stanulewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Stanulewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Stanulewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Stanulewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Stanulewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz