sta-ro-bia-la-nie

starobialanie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: starobialanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
starobialanmnoga dopełniaczmęski osobowy
starobialanmnoga biernikmęski osobowy
starobialanachmnoga miejscownikmęski osobowy
starobialanamimnoga narzędnikmęski osobowy
starobialaniemnoga mianownikmęski osobowy
starobialaniemnoga wołaczmęski osobowy
starobialaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
starobialaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
starobialaninapojedyncza biernikmęski osobowy
starobialaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
starobialaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
starobialaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
starobialaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
starobialanommnoga celownikmęski osobowy
starobialanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
starobialanymnoga biernikmęski zwierzęcy
starobialanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz