sta-ro-dru-ki

starodruki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: starodruk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
starodrukpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
starodrukpojedyncza biernikmęski rzeczowy
starodrukachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
starodrukamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
starodrukimnoga mianownikmęski rzeczowy
starodrukimnoga biernikmęski rzeczowy
starodrukimnoga wołaczmęski rzeczowy
starodrukiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
starodrukommnoga celownikmęski rzeczowy
starodrukowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
starodrukówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
starodrukupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
starodrukupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
starodrukupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz