sta-ro-po-la-ny

staropolany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: staropolanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
staropolanmnoga dopełniaczmęski osobowy
staropolanmnoga biernikmęski osobowy
staropolanachmnoga miejscownikmęski osobowy
staropolanamimnoga narzędnikmęski osobowy
staropolaniemnoga mianownikmęski osobowy
staropolaniemnoga wołaczmęski osobowy
staropolaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
staropolaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
staropolaninapojedyncza biernikmęski osobowy
staropolaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
staropolaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
staropolaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
staropolaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
staropolanommnoga celownikmęski osobowy
staropolanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
staropolanymnoga biernikmęski zwierzęcy
staropolanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz