sta-rosz-la-chec-ko-ści

staroszlacheckości (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: staroszlacheckość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
staroszlacheckościmnoga dopełniaczżeński
staroszlacheckościmnoga mianownikżeński
staroszlacheckościmnoga biernikżeński
staroszlacheckościmnoga wołaczżeński
staroszlacheckościpojedyncza celownikżeński
staroszlacheckościpojedyncza miejscownikżeński
staroszlacheckościpojedyncza dopełniaczżeński
staroszlacheckościpojedyncza wołaczżeński
staroszlacheckościachmnoga miejscownikżeński
staroszlacheckościamimnoga narzędnikżeński
staroszlacheckościąpojedyncza narzędnikżeński
staroszlacheckościommnoga celownikżeński
staroszlacheckośćpojedyncza biernikżeński
staroszlacheckośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz