sta-ro-świec-ko-ści

staroświeckości (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: staroświeckość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
staroświeckościmnoga dopełniaczżeński
staroświeckościmnoga mianownikżeński
staroświeckościmnoga biernikżeński
staroświeckościmnoga wołaczżeński
staroświeckościpojedyncza celownikżeński
staroświeckościpojedyncza miejscownikżeński
staroświeckościpojedyncza dopełniaczżeński
staroświeckościpojedyncza wołaczżeński
staroświeckościachmnoga miejscownikżeński
staroświeckościamimnoga narzędnikżeński
staroświeckościąpojedyncza narzędnikżeński
staroświeckościommnoga celownikżeński
staroświeckośćpojedyncza biernikżeński
staroświeckośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz