sta-run-kach

starunkach (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: starunek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
starunekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
starunekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
starunkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
starunkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
starunkimnoga mianownikmęski rzeczowy
starunkimnoga biernikmęski rzeczowy
starunkimnoga wołaczmęski rzeczowy
starunkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
starunkommnoga celownikmęski rzeczowy
starunkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
starunkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
starunkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
starunkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
starunkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz