sta-rus

Starus (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Starus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Staruspojedyncza mianownikmęski osobowy
Starusapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Starusapojedyncza biernikmęski osobowy
Starusachmnoga miejscownikmęski osobowy
Starusamimnoga narzędnikmęski osobowy
Starusempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Starusiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Starusiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Starusommnoga celownikmęski osobowy
Starusowipojedyncza celownikmęski osobowy
Starusowiemnoga mianownikmęski osobowy
Starusowiemnoga wołaczmęski osobowy
Starusówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Starusówmnoga biernikmęski osobowy
Starusymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Starusymnoga biernikmęski zwierzęcy
Starusymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Starus (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Starus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Staruspojedyncza mnoga mianownikżeński
Staruspojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Staruspojedyncza mnoga celownikżeński
Staruspojedyncza mnoga biernikżeński
Staruspojedyncza mnoga narzędnikżeński
Staruspojedyncza mnoga miejscownikżeński
Staruspojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz