steb-ni-ka

stebnika (nazwa pospolita) rzeczownik pszcz.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: stebnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
stebnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
stebnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
stebnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
stebnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
stebnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
stebnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
stebnikimnoga biernikmęski rzeczowy
stebnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
stebnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
stebnikommnoga celownikmęski rzeczowy
stebnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
stebnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
stebnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
stebnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz