stel-mar-czy-ka-mi

Stelmarczykami (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Stelmarczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stelmarczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Stelmarczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Stelmarczykapojedyncza biernikmęski osobowy
Stelmarczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Stelmarczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Stelmarczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Stelmarczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Stelmarczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Stelmarczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Stelmarczykommnoga celownikmęski osobowy
Stelmarczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Stelmarczykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Stelmarczykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Stelmarczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Stelmarczykówmnoga biernikmęski osobowy
Stelmarczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Stelmarczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz