stoj-mi-ry

Stojmiry (imię) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Stojmir

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stojmirpojedyncza mianownikmęski osobowy
Stojmirapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Stojmirapojedyncza biernikmęski osobowy
Stojmirachmnoga miejscownikmęski osobowy
Stojmiramimnoga narzędnikmęski osobowy
Stojmirempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Stojmirommnoga celownikmęski osobowy
Stojmirowipojedyncza celownikmęski osobowy
Stojmirowiemnoga mianownikmęski osobowy
Stojmirowiemnoga wołaczmęski osobowy
Stojmirówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Stojmirówmnoga biernikmęski osobowy
Stojmirymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Stojmirymnoga biernikmęski zwierzęcy
Stojmirymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Stojmirzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Stojmirzepojedyncza wołaczmęski osobowy
Stojmirzymnoga mianownikmęski osobowy
Stojmirzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz