sto-krot-ko

stokrotko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: stokrotka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
stokrotcepojedyncza celownikżeński
stokrotcepojedyncza miejscownikżeński
stokrotekmnoga dopełniaczżeński
stokrotkapojedyncza mianownikżeński
stokrotkachmnoga miejscownikżeński
stokrotkamimnoga narzędnikżeński
stokrotkąpojedyncza narzędnikżeński
stokrotkępojedyncza biernikżeński
stokrotkimnoga mianownikżeński
stokrotkimnoga biernikżeński
stokrotkimnoga wołaczżeński
stokrotkipojedyncza dopełniaczżeński
stokrotkopojedyncza wołaczżeński
stokrotkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz