sto-lar-czu-ki

Stolarczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Stolarczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stolarczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Stolarczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Stolarczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Stolarczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Stolarczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Stolarczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Stolarczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Stolarczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Stolarczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Stolarczukommnoga celownikmęski osobowy
Stolarczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Stolarczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Stolarczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Stolarczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Stolarczukówmnoga biernikmęski osobowy
Stolarczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Stolarczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz