sto-par-ku

Stoparku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Stoparek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stoparekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Stoparkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Stoparkapojedyncza biernikmęski osobowy
Stoparkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Stoparkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Stoparkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Stoparkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Stoparkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Stoparkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Stoparkommnoga celownikmęski osobowy
Stoparkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Stoparkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Stoparkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Stoparkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Stoparkówmnoga biernikmęski osobowy
Stoparkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Stoparkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz