stor-ki

Storki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Storek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Storekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Storkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Storkapojedyncza biernikmęski osobowy
Storkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Storkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Storkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Storkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Storkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Storkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Storkommnoga celownikmęski osobowy
Storkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Storkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Storkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Storkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Storkówmnoga biernikmęski osobowy
Storkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Storkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz