sto-utu

stoutu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: stout

słowoliczbaprzypadekrodzaj
stouciepojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
stouciepojedyncza wołaczmęski zwierzęcy
stoutpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
stoutapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
stoutapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
stoutachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
stoutamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
stoutempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
stoutommnoga celownikmęski zwierzęcy
stoutowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
stoutówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
stoutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
stoutymnoga biernikmęski zwierzęcy
stoutymnoga wołaczmęski zwierzęcy
stouciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
stouciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
stoutpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
stoutpojedyncza biernikmęski rzeczowy
stoutachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
stoutamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
stoutempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
stoutommnoga celownikmęski rzeczowy
stoutowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
stoutówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
stoutupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
stoutymnoga mianownikmęski rzeczowy
stoutymnoga biernikmęski rzeczowy
stoutymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz