stran-ce

Strance (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Stranc

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Strancpojedyncza mianownikmęski osobowy
Strancapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Strancapojedyncza biernikmęski osobowy
Strancachmnoga miejscownikmęski osobowy
Strancamimnoga narzędnikmęski osobowy
Strancemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Strancemnoga biernikmęski zwierzęcy
Strancemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Strancempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Strancommnoga celownikmęski osobowy
Strancowipojedyncza celownikmęski osobowy
Strancowiemnoga mianownikmęski osobowy
Strancowiemnoga wołaczmęski osobowy
Strancówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Strancówmnoga biernikmęski osobowy
Strancupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Strancupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz