stro-ku

stroku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: strok

słowoliczbaprzypadekrodzaj
strocymnoga mianownikmęski osobowy
strocymnoga wołaczmęski osobowy
strokpojedyncza mianownikmęski osobowy
strokapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
strokapojedyncza biernikmęski osobowy
strokachmnoga miejscownikmęski osobowy
strokamimnoga narzędnikmęski osobowy
strokimnoga mianownikmęski zwierzęcy
strokimnoga biernikmęski zwierzęcy
strokimnoga wołaczmęski zwierzęcy
strokiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
strokommnoga celownikmęski osobowy
strokowipojedyncza celownikmęski osobowy
strokowiemnoga mianownikmęski osobowy
strokowiemnoga wołaczmęski osobowy
strokówmnoga dopełniaczmęski osobowy
strokówmnoga biernikmęski osobowy
strokupojedyncza miejscownikmęski osobowy
strokupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz