stru-ga-czy

strugaczy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: strugacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
strugaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
strugaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
strugaczapojedyncza biernikmęski osobowy
strugaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
strugaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
strugaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
strugaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
strugaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
strugaczemnoga mianownikmęski osobowy
strugaczemnoga wołaczmęski osobowy
strugaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
strugaczommnoga celownikmęski osobowy
strugaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
strugaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
strugaczówmnoga biernikmęski osobowy
strugaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
strugaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
strugaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
strugaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz