stru-gar-ku

Strugarku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Strugarek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Strugarekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Strugarkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Strugarkapojedyncza biernikmęski osobowy
Strugarkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Strugarkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Strugarkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Strugarkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Strugarkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Strugarkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Strugarkommnoga celownikmęski osobowy
Strugarkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Strugarkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Strugarkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Strugarkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Strugarkówmnoga biernikmęski osobowy
Strugarkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Strugarkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz