stru-gni-ce

strugnice (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: strugnica

słowoliczbaprzypadekrodzaj
strugnicmnoga dopełniaczżeński
strugnicapojedyncza mianownikżeński
strugnicachmnoga miejscownikżeński
strugnicamimnoga narzędnikżeński
strugnicąpojedyncza narzędnikżeński
strugnicemnoga mianownikżeński
strugnicemnoga biernikżeński
strugnicemnoga wołaczżeński
strugnicępojedyncza biernikżeński
strugnicopojedyncza wołaczżeński
strugnicommnoga celownikżeński
strugnicypojedyncza celownikżeński
strugnicypojedyncza miejscownikżeński
strugnicypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz