struk-cza-sze

strukczasze (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: strukczaszy

słowoliczbaprzypadekrodzaj
strukczaszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
strukczaszemnoga biernikmęski zwierzęcy
strukczaszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
strukczaszegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
strukczaszegopojedyncza biernikmęski osobowy
strukczaszemupojedyncza celownikmęski osobowy
strukczaszowiemnoga mianownikmęski osobowy
strukczaszowiemnoga wołaczmęski osobowy
strukczaszypojedyncza mianownikmęski osobowy
strukczaszypojedyncza wołaczmęski osobowy
strukczaszychmnoga dopełniaczmęski osobowy
strukczaszychmnoga biernikmęski osobowy
strukczaszychmnoga miejscownikmęski osobowy
strukczaszymmnoga celownikmęski osobowy
strukczaszympojedyncza narzędnikmęski osobowy
strukczaszympojedyncza miejscownikmęski osobowy
strukczaszymimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz