stru-kiel

Strukiel (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Strukiel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Strukielpojedyncza mianownikmęski osobowy
Strukielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Strukielapojedyncza biernikmęski osobowy
Strukielachmnoga miejscownikmęski osobowy
Strukielamimnoga narzędnikmęski osobowy
Strukielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Strukielemnoga biernikmęski zwierzęcy
Strukielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Strukielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Strukielommnoga celownikmęski osobowy
Strukielowipojedyncza celownikmęski osobowy
Strukielowiemnoga mianownikmęski osobowy
Strukielowiemnoga wołaczmęski osobowy
Strukielówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Strukielówmnoga biernikmęski osobowy
Strukielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Strukielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Strukiel (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Strukiel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Strukielpojedyncza mnoga mianownikżeński
Strukielpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Strukielpojedyncza mnoga celownikżeński
Strukielpojedyncza mnoga biernikżeński
Strukielpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Strukielpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Strukielpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz