stru-ków

Struków (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Struk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Strukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Strukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Strukapojedyncza biernikmęski osobowy
Strukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Strukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Strukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Strukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Strukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Strukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Strukommnoga celownikmęski osobowy
Strukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Strukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Strukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Strukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Strukówmnoga biernikmęski osobowy
Strukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Strukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz