strun-ku

Strunku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Strunk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Strunkpojedyncza mianownikmęski osobowy
Strunkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Strunkapojedyncza biernikmęski osobowy
Strunkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Strunkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Strunkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Strunkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Strunkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Strunkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Strunkommnoga celownikmęski osobowy
Strunkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Strunkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Strunkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Strunkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Strunkówmnoga biernikmęski osobowy
Strunkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Strunkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz