strun-ni-ka

strunnika (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: strunnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
strunnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
strunnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
strunnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
strunnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
strunnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
strunnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
strunnikimnoga biernikmęski rzeczowy
strunnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
strunnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
strunnikommnoga celownikmęski rzeczowy
strunnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
strunnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
strunnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
strunnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz