stru-pie

strupie (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: strup

słowoliczbaprzypadekrodzaj
struppojedyncza mianownikmęski rzeczowy
struppojedyncza biernikmęski rzeczowy
strupapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
strupachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
strupamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
strupempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
strupiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
strupiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
strupommnoga celownikmęski rzeczowy
strupowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
strupówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
strupymnoga mianownikmęski rzeczowy
strupymnoga biernikmęski rzeczowy
strupymnoga wołaczmęski rzeczowy
struppojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
strupapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
strupapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
strupachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
strupamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
strupempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
strupiepojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
strupiepojedyncza wołaczmęski zwierzęcy
strupommnoga celownikmęski zwierzęcy
strupowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
strupówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
strupymnoga mianownikmęski zwierzęcy
strupymnoga biernikmęski zwierzęcy
strupymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz