strup-ku

strupku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: strupek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
strupekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
strupekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
strupkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
strupkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
strupkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
strupkimnoga mianownikmęski rzeczowy
strupkimnoga biernikmęski rzeczowy
strupkimnoga wołaczmęski rzeczowy
strupkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
strupkommnoga celownikmęski rzeczowy
strupkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
strupkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
strupkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
strupkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz