stru-zik

Struzik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Struzik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Struzikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Struzikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Struzikapojedyncza biernikmęski osobowy
Struzikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Struzikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Struzikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Struzikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Struzikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Struzikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Struzikommnoga celownikmęski osobowy
Struzikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Struzikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Struzikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Struzikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Struzikówmnoga biernikmęski osobowy
Struzikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Struzikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Struzik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Struzik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Struzikpojedyncza mnoga mianownikżeński
Struzikpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Struzikpojedyncza mnoga celownikżeński
Struzikpojedyncza mnoga biernikżeński
Struzikpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Struzikpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Struzikpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz