stud-nic-kie-go

Studnickiego (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Studnicki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Studniccymnoga mianownikmęski osobowy
Studniccymnoga wołaczmęski osobowy
Studnickipojedyncza mianownikmęski osobowy
Studnickipojedyncza wołaczmęski osobowy
Studnickichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Studnickichmnoga biernikmęski osobowy
Studnickichmnoga miejscownikmęski osobowy
Studnickiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Studnickiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Studnickiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Studnickiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Studnickiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Studnickiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Studnickimmnoga celownikmęski osobowy
Studnickimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Studnickimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Studnickimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz