stu-dzie-ni-czan

studzieniczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: studzieniczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
studzieniczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
studzieniczanmnoga biernikmęski osobowy
studzieniczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
studzieniczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
studzieniczaniemnoga mianownikmęski osobowy
studzieniczaniemnoga wołaczmęski osobowy
studzieniczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
studzieniczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
studzieniczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
studzieniczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
studzieniczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
studzieniczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
studzieniczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
studzieniczanommnoga celownikmęski osobowy
studzieniczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
studzieniczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
studzieniczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz