stu-kiem

stukiem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: stuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
stukpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
stukpojedyncza biernikmęski rzeczowy
stukachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
stukamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
stukimnoga mianownikmęski rzeczowy
stukimnoga biernikmęski rzeczowy
stukimnoga wołaczmęski rzeczowy
stukiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
stukommnoga celownikmęski rzeczowy
stukowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
stukówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
stukupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
stukupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
stukupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz