stu-ko-tu

stukotu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: stukot

słowoliczbaprzypadekrodzaj
stukociepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
stukociepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
stukotpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
stukotpojedyncza biernikmęski rzeczowy
stukotachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
stukotamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
stukotempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
stukotommnoga celownikmęski rzeczowy
stukotowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
stukotówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
stukotupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
stukotymnoga mianownikmęski rzeczowy
stukotymnoga biernikmęski rzeczowy
stukotymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz