stu-ku-łko

stukułko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: stukułka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
stukułcepojedyncza celownikżeński
stukułcepojedyncza miejscownikżeński
stukułekmnoga dopełniaczżeński
stukułkapojedyncza mianownikżeński
stukułkachmnoga miejscownikżeński
stukułkamimnoga narzędnikżeński
stukułkąpojedyncza narzędnikżeński
stukułkępojedyncza biernikżeński
stukułkimnoga mianownikżeński
stukułkimnoga biernikżeński
stukułkimnoga wołaczżeński
stukułkipojedyncza dopełniaczżeński
stukułkopojedyncza wołaczżeński
stukułkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz