stu-ką

Stuką (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Stuka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stucepojedyncza celownikmęski osobowy
Stucepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Stukapojedyncza mianownikmęski osobowy
Stukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Stukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Stukąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Stukępojedyncza biernikmęski osobowy
Stukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Stukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Stukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Stukipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Stukopojedyncza wołaczmęski osobowy
Stukommnoga celownikmęski osobowy
Stukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Stukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Stukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Stukówmnoga biernikmęski osobowy

Stuką (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Stuka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stucepojedyncza celownikżeński
Stucepojedyncza miejscownikżeński
Stukmnoga dopełniaczżeński
Stukapojedyncza mianownikżeński
Stukachmnoga miejscownikżeński
Stukamimnoga narzędnikżeński
Stukąpojedyncza narzędnikżeński
Stukępojedyncza biernikżeński
Stukimnoga mianownikżeński
Stukimnoga biernikżeński
Stukimnoga wołaczżeński
Stukipojedyncza dopełniaczżeński
Stukopojedyncza wołaczżeński
Stukommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz