stu-po-rem

stuporem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: stupor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
stuporpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
stuporpojedyncza biernikmęski rzeczowy
stuporachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
stuporamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
stuporempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
stuporommnoga celownikmęski rzeczowy
stuporowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
stuporówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
stuporupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
stuporymnoga mianownikmęski rzeczowy
stuporymnoga biernikmęski rzeczowy
stuporymnoga wołaczmęski rzeczowy
stuporzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
stuporzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz