stu-sio

Stusio (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Stusio

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stusiapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Stusiapojedyncza biernikmęski osobowy
Stusiachmnoga miejscownikmęski osobowy
Stusiamimnoga narzędnikmęski osobowy
Stusiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Stusiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Stusiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Stusiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Stusiopojedyncza mianownikmęski osobowy
Stusiopojedyncza wołaczmęski osobowy
Stusiommnoga celownikmęski osobowy
Stusiowipojedyncza celownikmęski osobowy
Stusiowiemnoga mianownikmęski osobowy
Stusiowiemnoga wołaczmęski osobowy
Stusiówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Stusiówmnoga biernikmęski osobowy
Stusiupojedyncza miejscownikmęski osobowy

Stusio (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Stusio

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stusiopojedyncza mnoga mianownikżeński
Stusiopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Stusiopojedyncza mnoga celownikżeński
Stusiopojedyncza mnoga biernikżeński
Stusiopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Stusiopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Stusiopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz