styg-ma-ty-kom

stygmatykom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: stygmatyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
stygmatycymnoga mianownikmęski osobowy
stygmatycymnoga wołaczmęski osobowy
stygmatykpojedyncza mianownikmęski osobowy
stygmatykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
stygmatykapojedyncza biernikmęski osobowy
stygmatykachmnoga miejscownikmęski osobowy
stygmatykamimnoga narzędnikmęski osobowy
stygmatykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
stygmatykimnoga biernikmęski zwierzęcy
stygmatykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
stygmatykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
stygmatykommnoga celownikmęski osobowy
stygmatykowipojedyncza celownikmęski osobowy
stygmatykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
stygmatykówmnoga biernikmęski osobowy
stygmatykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
stygmatykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz