stęku

stęku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: stęk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
stękpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
stękpojedyncza biernikmęski rzeczowy
stękachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
stękamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
stękimnoga mianownikmęski rzeczowy
stękimnoga biernikmęski rzeczowy
stękimnoga wołaczmęski rzeczowy
stękiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
stękommnoga celownikmęski rzeczowy
stękowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
stękówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
stękupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
stękupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
stękupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz