sub-dia-ko-ny

subdiakony (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: subdiakon

słowoliczbaprzypadekrodzaj
subdiakonpojedyncza mianownikmęski osobowy
subdiakonapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
subdiakonapojedyncza biernikmęski osobowy
subdiakonachmnoga miejscownikmęski osobowy
subdiakonamimnoga narzędnikmęski osobowy
subdiakonempojedyncza narzędnikmęski osobowy
subdiakonimnoga mianownikmęski osobowy
subdiakonimnoga wołaczmęski osobowy
subdiakoniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
subdiakoniepojedyncza wołaczmęski osobowy
subdiakonommnoga celownikmęski osobowy
subdiakonowipojedyncza celownikmęski osobowy
subdiakonowiemnoga mianownikmęski osobowy
subdiakonowiemnoga wołaczmęski osobowy
subdiakonówmnoga dopełniaczmęski osobowy
subdiakonówmnoga biernikmęski osobowy
subdiakonymnoga mianownikmęski zwierzęcy
subdiakonymnoga biernikmęski zwierzęcy
subdiakonymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz